Czy dziecko nienarodzone dziedziczy?
W polskim systemie prawa cywilnego może wystąpić sytuacja, iż zdolność do dziedziczenia będzie miało dziecko znajdujące się jeszcze w łonie matki. Przepis art. 927 § 2 kodeksu cywilnego wprowadza jednak pewne ograniczenie. Otóż jeżeli w chwili otwarcia spadku dziecko jest już poczęte (nasciturus), to może być spadkobiercą, jeżeli urodzi się żywe. Tym samym wskazany przepis wprowadza pewnego rodzaju fikcję prawną. W momencie urodzenia dziecko staje się spadkobiercą, tak jakby żyło w chwili otwarcia spadku, czyli w chwili śmierci spadkodawcy. Podkreślić należy, iż zdolność do dziedziczenia dziecka poczętego, a nienarodzonego ma charakter warunkowy, dziedziczyć ono będzie pod warunkiem, że urodzi się żywe, przy czym nie ma tu znaczenia, czy dziecko zostało poczęte metodą naturalną czy in vitro.
Dziecko poczęte może dziedziczyć zarówno na podstawie dziedziczenia ustawowego, jak i na podstawie dziedziczenia testamentowego.
Dla zabezpieczenia praw dziecka poczętego, a nienarodzonego, może być ustanowiony przez sąd kurator (curator ventris). Kurator taki podejmuje działania w celu ochrony praw dziecka, na przykład w sytuacji, gdy toczy się postępowanie o stwierdzenie nabycia spadku, dba on o to, aby sąd nie wydał merytorycznego rozstrzygnięcia przed narodzinami ewentualnego spadkobiercy.
wpis opublikowany: lipiec 2017 r.